Вести

Вдовицата се мажи

„Вдовицата се мажи“ е адаптација на едночинката „Мечка“ од Антон Павлович Чехов, напишана во 1888 година, која на комичен и атрактивен начин за гледање ја следи приказната за вдовицата Попова, која седум месеци е во траур по смртта на сопругот и одбива да излезе од имотот и да прима посети. Комуницира единствено и само со нејзиниот лакеј Лука и вработените на имотот. Кај неа ненадејно доаѓа Смирноф, артилериски поручник во оставка и кредитор кој си ги бара назад парите кои му ги должи покојниот сопруг на Попова.

„Вдовицата се мажи“ е комедија на карактери која изобилува со брзи дијалози, силни емоции и ненадејни пресврти. Претстава за едноставната комплексност на човековата природа, за тенката граница помеѓу омразата и страста, за човекот кој честопати знае да биде чуден, а прекрасен и туѓ на себе.

Актери кои играат во претставата се:

Младен Крстевски

Васил Зафирчев

Марина Поп Панкова

Според „Мечка“ на А.П. Чехов,

Режија: Младен Крстевски

 

Тоалет за дами

Претставата одговара на вечното прашање кое си го поставуваат мажите: што прават жените кога одат повеќето од нив во тоалет и се задржуваат подолго време? Публиката има прилика да ѕирне што се случува во тој свет, но се разбира тоа е само во рамките на анегдотата. Во оваа дискотека, во тоалетот, практично се разигруваат драмите на секоја од тие жени поединечно. Различни теми се отвараат – од семејно насилство, абортуси, кој се е на опијати, дроги, зависности, односи мајки – ќерки и т.н. што ја прави претставата доста шарена, доста богата, провокативна и за поставување и за играње

Текст: Родолфо Сантана

Режија: Деан Дамјановски

Асистент на режија: Елеонора Теова

Драматург: Сашо Димоски

Сценографија: Филип Коруновски

Костимографија: Катерина Чукниева

Музички соработник: Сашко Костов

Актери:

Кица Ивковска

Васил Зафирчев

Ирена Илиевска

Кети Борисовска

Маја Љутков

Талија Настова

Марија Стефановска

Зорица П. Панчиќ

Весна Димитровска – Бобевски

Драгана Босниќ

Слободанка Чичевска

Андреј Серафимовски

Кралските Копилиња

(театар на телото: епски слики)

Хиперактивната фантазија на античките Грци им дава на боговите човечки својства што во голем дел од нивните (божествени) биографии можат да се сведат на ниски, човечки страсти: тие се вљубуваат, изневеруваат, раѓаат вонбрачни деца, се групираат во табори, менуваат цели животи и светови, завидливи се, љубоморни и амбициозни. Луѓето на овие богови се исти како своите демијурзи и, користејќи го божественото во себе, си играат богови на земјата. Кралските копилиња е приказна токму за ваквите боголуѓе и се случува непосредно по завршувањето на војната за Троја, во кралската куќа Арг.
Имено, по десетгодишно отсуство, кралот Агамемнон, предводник на грчката војска, се враќа дома како победник: ја враќа честа на својот брат Менелај, чија жена, фатално убавата Елена, избегала по принцот Парис во Троја. Но, за да можат неговите бродови да отпловат од Авлидското пристаниште, тој мора да ја жртвува својата ќерка Ифигенија на боговите. Следејќи ја божјата желба, Агамемнон ја убива својата ќерка – настан што предизвикува верижна, вулканска реакција во куќата на Атреидите: Агамемнон, заедно со својата љубовница Касандра, ќе биде одмазднички убиен од Клитемнестра, сестра на убавата Елена и негова жена, и нејзиниот љубовник, а негов братучед Егист. Кога кралот е веќе мртов, Егист станува новиот крал, а децата на Агамемнон, Орест и Електра, се прогонети од кралскиот двор. По десет години, Орест се враќа дома и, наговорен од својата сестра, го одмаздува убиството на татко си, убивајќи ја својата мајка кралица и нејзиниот нов маж.
Но, бидејќи ништо, па дури ни убиствата не се едноставни во хиперактивната фантазија на античкиот свет, приказната доживува неочекуван пресврт, повторно повикувајќи се на божјата интервенција, втурнувајќи ги боголуѓето во следна лична агонија.
Кралските копилиња е претстава за неможноста траумата да биде избришана како цивилизациско наследство и за кругот преку кој таа траума комуницира со секое време и простор.
Сашо Димоски

DRAMATIS PERSONAE:
АГАМЕМНОН, крал на Арг: ВАСИЛ ЗАФИРЧЕВ
КЛИТЕМНЕСТРА, негова жена: КЕТИ БОРИСОВСКА
ЕЛЕКТРА, нивна ќерка: ТАЛИЈА НАСТОВА
ОРЕСТ, нивен син: ЖАРКО СПАСОВСКИ
ИФИГЕНИЈА, нивна ќерка: МАРИЈА СТЕФАНОВСКА
ЕГИСТ, братучед на Агамемнон и љубовник на Клтемнестра: ФАИК МЕФАИЛОСКИ
КАСАНДРА, воен плен и љубовница на Агамемнон: МАЈА ЉУТКОВ
ДЕЦА, децата на Егист и Клтемнестра – ЗДРАВКО ЗАФИРОВ, ЗОРАН ЗАФИРОВ, ЛАНА КОЦЕВСКА
КРУГОТ, појава со единствено својство
ГЛАСОТ, појава со единствено својство

АВТОР НА ТЕКСТ, РЕЖИСЕР И КОНЦЕПТ ЗА АУДИОВИЗУЕЛЕН ДИЗАЈН: САШО ДИМОСКИ
РЕЖИЈА НА СЦЕНСКО ДВИЖЕЊЕ: ВАСИЛ ЗАФИРЧЕВ
ВИДЕОДИЗАЈН И АНИМАЦИИ: ДАНЧО СТЕФКОВ И КРСТЕ ШУПЕВ
СЦЕНОГРАФ И ГРАФИЧКА ОБРАБОТКА: ФИЛИП КОРУНОВСКИ
КОСТИМОГРАФ: КАТЕРИНА ЧУКНИЕВА
МУЗИЧКИ СОРАБОТНИК: САШКО КОСТОВ
ДИЗАЈН НА ДИГИТАЛНИ СКУЛПТУРИ И ПЛАКАТ: АДАМ МАРТИНАКИС