Автор
според романот во стихови
“Евгениј Онегин” на А.С.Пушкин
препев на Георги Сталев

Режија
Ѕвезда Ангеловска

Драматизација
Ѕвезда Ангеловска

Сценографија и костимографија
Валентин Светозарев

Сценско движење
Маја Каревски

Избор на музика
Ѕвезда Ангеловска

 

Улоги
Васил Зафирчев
Роберт Ристов
Слободанка Чичевска
Кети Борисовска
Маја Љутков
Кица Ивковска
Јордан Витанов
Самоил Стојановски
Весна Димитровска
Славица Манаскова
Љубе Терзиев
Кирил Гравчев
Едмонд Сотир
Спасе Петрушев


Инспициент
Славиша Ѓеорѓиев

Светло Мајстор
Маријан Тодоровски

Тон Мајстор
Лазо Теов

Гардероба
Јулијана Ангеловска

Шеф на Сцена
Дејан Трипуновски

Реквизитер
Спасе Петрушев

Сценска Техника
Игор Гаврилов
Дејан Крстевски
Никола Пауновски
Ѓоре Павлов

Никола Подлешки

Уметнички директор
Васил Зафирчев

Директор
Јордан Витанов

ПРЕМИЕРА 16.12.2011

 

 

Поетот  секогаш е должен да остане поет, уште и ако е романтик, тоа подразбира криење зад најразновидни литературни маски.

Таа негова дезориентација, предизвикана од неговото суштинско однесување,  го бара спасот во маските, кои ги има во огромен број...маски...маски...Така Тој може да варира, да го менува својот однос...Но, не е ли тоа така, зашто единствено само така  Тој може да ја  преживее “промената на лицата на луѓето” во општеството?

А, што е со болката, љубовта, вистината?

Дали љубовта ја роди болката или таа ја роди неа?!

И не е ли Вистината, тој пат што треба да го изодиме, Патот меѓу Љубовта и Болката, каде си сам, без ниту една маска...сеедно дали си поет, скитник или крал?

Сам си и соголен пред самиот себеси тогаш,
осознавајќи дека самиот се измисли и создаде Ти,
и дека самиот на Нештото што го создаде  треба и име да му дадеши да го потпишеш со: “Мојот живот”

                                                                                          

Ѕвезда Ангеловска

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Copyright © NET STUDIO total production